درکه

زمانی که از هیاهوی جان و تن، به طبیعت پناه می‌برید، چه چیز مانند صدای آبشار، بوی زغال باد زده، در کنار صدای گنجشگان بازیگوش و آرامش رودخانه با یک چای دبش و تازه، روح‌تان را صفا می‌دهد؟ به خصوص زمانی که از پل میان دره و کوه می‌گذرید و صدای آواز جوان دلانی را می‌شنوید ک حتی کهولت سن نیز نتوانسته آن‌ها را از پا بیاندازد.

شما، همراه با همسفران کوهنوردتان، با روحیه تازه و جوان از هر سن و سالی، در مسیر یکی از زیباترین ارتفاعات تهران در حال حرکت هستید. از این بوی شیرین قلیان دو آتشه که در فضا پیچیده عبور کنید، تا ارتفاعات درکه، مستقیم و استوار حرکت کنید.تا جایی که می‌توانید بوی طبیعت را از جایی که هستید استشمام کنید.چشمان‌تان را با دیدن زیبایی‌های درکه و گوش‌تان را با شنیدن صدای طبیعت، نوازش کنید.به طور قطع از درکه می توان به عنوان یکی از بهترین جاهای گردشگری تهران نام برد.

درکه تهران

جایی کوهستانی در تهران که لذت گشت و گذار و کوهنوردی از آن را نمی‌توان با هیچ چیزی عوض کرد. منطقه‌ای که در هر حالتی باشید، برایتان تازگی دارد. صدای ما را از درکه می‌شنوید. جایی که کوه از دل منطقه روستایی و خانه‌های قدیمی باصفا، بیرون آمده است. چرا درکه؟ چون به معنای واقعی کلمه جان‌تان تازه می‌شود. از آب و هوای ناب و کوچه پس کوچه‌های روستایی و زیبا گرفته تا مسیر کوهنوردی و آبشارهای پرآب، شما را قدم به قدم از انتخاب‌تان راضی می‌کند.
از قدیمی‌ها و ساکنان محله که نام کوچه‌ها را بپرسید، احتمالا یکی از کوچه‌هایی چون کوچه تنگه، کوچه حمام، کوچه باغ، کوچه سرچشمه، کوچه امامزاده، و کوچه باغ مردنی را به زبان بیاورد. کوهپیمایی‌های به یادماندنی آن را هم می‌گذاریم تا در ادامه مطلب به آن اشاره می‌کنیم. درکه تهران عکس های جذابی هم دارد.

تاریخچه و وجه تسمیه درکه

شاید برایتان جالب باشد اگر بدانید دره‌ای که در آن به سر می‌برید، به قرن پنجم هجری می‌رسد و حدود 800 سال از قدمتش می‌گذرد.

می‌گویند تمام سادات این محله از نوادگان امام سجاد هستند. مقبره‌ای که در درکه به اسم امام زاده سید محمد والی می‌بینید، نیز به نواده امام سجاد نسبت داده شده است. اکثر ساکنان این منطقه به باغبانی و کشاورزی مشغول بودند، اما مداحان اهل بیت نیز در میان آن‌ها پیدا می‌کنید. از میان آن همه بنای تاریخی از قدیم الایام، چند آب انبار و یک حمام باقی مانده است.

اما نامگذاری آن به کجا برمی‌گردد؟ درکه از دو کلمه در که مخفف دره و که نشانه صغیره تشکیل شده است. درکه یعنی دره کوچک. برخی هم معتقدند نام درکه از کفشی به نام درگ می‌آید. درگ وسیله‌ای بود که مردم برای گذر از برف و باران آن را استفاده می‌کردند و کم کم به اسم درک تبدیل شد.

آدرس دقیق درکه

این مکان خوش آب و هوا در محله شمیران و جزو یکی از جذاب‌ترین و پرطرفدارترین جاذبه‌های گردشگری این شهر است. این محله ییلاقی، در قسمت شمال غرب تهران است. آدرس درکه از سمت شمال به رشته کوه‌های توچال می‌رسد و از سمت جنوب منتهی به اوین است. غرب درکه هم بازارهای کوه توچال و سعادت آباد قرار گرفته است. اکثر کوه‌های سعادت آباد به درکه می‌رسد. از ضلع شرقی هم به اراضی دانشگاه شهید بهشتی کشیده شده است. البته همچنان خیلی از مردم به خصوص قدیمی‌های درکه، اوین و درکه را یک منطقه می‌شناسند.

مسیرهای دسترسی درکه

برای رفتن به درکه مسیرهای مختلفی پیش رو دارید. هم ماشین خور است و هم می‌توانید با اتوبوس بروید. با ماشین شخصی می‌توانید از سه مسیر به اینجا بیایید.

  • مسیر اول شما، از بزرگراه چمران می‌گذرد که بعد از عبور از خیابان یمن و رشیدالدین فضل الله، به خیابان داودیان وارد می‌شوید و از آن جا مسیر درکه را پیش بگیرید.
  • مسیر دومی که در پیش دارید، از بزرگراه یادگار امام می‌گذرد. از انتهای این بزگراه به خیابان اوین رسیده و از آن جا می‌توانید به درکه بروید.
  • همچنین شما می‌توانید از مسیر خیابان ولیعصر یا شریعتی، به تجریش رسیده و از آن جا رهی درکه شوید. البته اگر این مسیر را انتخاب کردید، خودتان را برای ترافیک‌های این قسمت آماده کنید.
  • در مسیر دسترسی‌تان با مترو، می‌توانید در ایستگاه میدان تجریش پیاده شده و از آنجا سوار تاکسی یا مینی بوس‌های درکه شوید. البته خطوط اتوبوس‌ بی آرتی در مسیر نیز در مسیر پارک وی نیز شما را به مقصد می‌رساند.

مسیر اصلی درکه از داخل دره و ایستگاه پلنگچال می‌گذرد. برای کوهنوردی مسیر درکه تقریبا بهتر و سرراست است.

جاهای تفریحی درکه

درکه تبدیل به یکی از تفرجگاه‌های محبوب ایرانی‌ها شده است. در ادامه می‌توانید با برخی از تفریحات درکه همراه شوید:

امامزاده سید محمد والی

بنای فعلی که از امامزاده می‌بینید، خیلی قدیمی نیست! روایت شده که امامزاده از نوادگان امام سجاد بوده است. در واقع او در زمان حکومت مأمون عباسی به تهران می‌آید در حالی که در شهر ری خبر فوت امام را می‌شنود. زمین‌های آن زمان درکه که سید محمد والی در آن ساکن بود، بایر و خشک بود و سید آن‌ها را آباد کرد. در نهایت، بعد از فوتش مقبره‌ای برای او درست می‌کنند که زیارتگاه اهل محل و کوهنوردان می‌شود.

حال و هوای ناب و خالص

اگر بخواهید از دود و دم تهران و شلوغی‌های شهر به طبیعت پناه ببرید، درکه بهترین گزینه است. گذر از کوچه و پس کوچه‌های این محله قدیمی، در مسیری ییلاقی کوهستانی، از مسیر رستوران و قهوه خانه‌های تاریخی، دیوارهای کاهگلی و حتی گذر الاغ و قاطر باعث شده تا درکه همچنان یکی از محبوب‌ترین مسیرهای کوهنوردی باشد.

خوشمزه‌های مسیر

این مسیر ییلاقی، خشک و خالی که نمی‌شود! در طول مسیر می‌توانید از خوراکی‌های تازه و آماده لذت ببرید. رستوران و کافه هم تا دلتان بخواهد در مسیر وجود دارد. این را از چند قدمی رسیدن به رستوران با عطر خوشمزه‌ای که در فضا پیچیده است، خواهید فهمید. رستوران، کافه، غذای خیابانی و دکه‌ای، میوه و سبزی محلی تازه و تنقلات خوشمزه، همگی شما را وسوسه خواهد کرد.

پیاده‌روی و عکاسی

بله، البته که فقط کوهنوردی خالی نمی‌شود! درکه مسیر پیاده روی هم دارد. می‌توانید میان وعده مقوی برداشته و در کوچه باغ‌های باصفای درکه قدم بگذارید. هرجا هم که به آبشار و رودهای پرآب درکه رسیدید، دوربین عکاسی تان را بیرون آورده و عکاسی را شروع کنید. البته زیبایی درکه آنقدر چشمگیر و زیبا است که بعید می‌دانم دوربین‌تان خاموش باقی بماند.

کوهنوردی و آوازهای خوش در دل کوه

اما برویم سراغ جذاب‌ترین بخش قضیه، یعنی کوهنوردی! مسیر کوهنوردی درکه دو مسیر اصلی و فرعی است. مسیر اصلی از ایستگاه شماره پنج توچال یعنی به سمت پلنگ چال می‌گذرد. این مسیر از دره درکه و رودخانه باصفای درکه می‌گذرد. مسیر فرعی دیگر، در امتداد شرقی مجتمع پلنگ چال است که این مجموعه را به ایستگاه 5 توچال وصل می‌کند. در طول مسیر، صدای رودخانه پرآب و ارتفاع بلند کوها که باعث ایجاد سایه در مسیر شده است، باعث شده تا بیشتر طول روز در زیر سایه باشید و صعود برایتان به خصوص در تابستان راحت‌تر باشد. از میدان درکه تا پای کوه، مسیری آسفالته برای کوه پیمایی درست شده که می‌توانید از آن استفاده کنید. می‌توانید از مسیری که رودخانه در آن جاری است، عبور کرده و به جاده اصلی برسید و یا از داخل منطقه و کوچه پس کوچه‌های درکه خودتان را به جاده اصلی کوهنوردی برسانید. در صورتی که گزینه دوم را انتخاب کنید کافه و مغازه‌های محلی زیادی پیش رویتان قرار دارد که می‌توانید با یک نان داغ، دل‌تان را برای صرف صبحانه‌ای خوشمزه و تازه در قله، صابون بزنید.

پادشاه فصل‌ها و جنگل کارا

در مسیرتان، به پلنگچال که رسیدید، می‌توانید مسیرتان را به سمت جنگل‌های کارا تغییر داده و از زیبایی که طبیعت در اختیارتان قرار داده، نهایت لذت را ببرید. این جنگل نیم ساعتی کوهنوردی‌تان را بیشتر می‌کند. اگر در فصل پاییز هوس کوهنوردی کردید، انتخاب مسیر جنگل کارا، طبیعتی در مقابل چشمانتان قرار می‌دهد که حیف است آن را از دست بدهید. از میدان درکه تا جنگل کارا حدود 40 دقیقه‌ای راه است. نشانه رسیدن به جنگل کارا یک کلبه دو طبقه است. به سمت چپ که بپیچید، جاده‌ای باریک می‌بینید که با ادامه آن به گردنه‌های سنگی می‌رسید، آن را تا رسیدن به جنگل‌های کارا ادامه دهید. در مسیر جنگل کارا که پیش می‌روید، بعد از عبور از میدان درکه تا جاده کوهنوردی، به سمت محله‌های پل بالا و هفت حوض ادامه دهید. نزدیک هفت حوض که می‌شوید، صدای غرش آبشار کارا توجه‌تان را به خودش جلب می‌کند.

قله کلاغ چین

ادامه مسیری که از جنگل کارا برایتان باقی مانده دیدن آبشار کارا و قله کلاغ چین است که پیش رویتان قرار دارد. برای رسیدن به این قله، مسیر جوی آب را به سمت خلاف در نظر بگیرید و به سمت بالا بروید تا به قله دوشاخ کلاغ چین برسید. البته پیشنهاد میکنم فکر صعود به این قله را در روزهای سر زمستانی از سرتان بیرون کنید. بهتر است برای کوهنوردی همان مسیر اصلی را پیش بگیرید و خودتان را از خطر بهمن، سقوط، ریزش سنگ و یا هرچیز دیگر، نجات دهید.

به پلنگ چال خوش آمدید

این پناهگاه در ارتفاع 2250 متری از سطح زمین قرار گرفته است. نامگذاری این پناهگاه به نام پلنگچال از آن بابت است که در گذشته اینجا دارای چاله‌ای بوده که در آن پلنگ‌ها زندگی می‌کردند. به همین دلیل به آن اسم پلنگچال داده شده است. اردوگاه پلنگ چال یک پناهگاه دو طبقه بوده طبقه اول آن سالن غذاخوری و طبقه دوم شامل خوابگاه است.

اگر می‌خواهید مسیر را تا رسیدن به قله توچال ادامه دهید، اینجا توقف کوتاهی داشته باشید تا جان تازه برای ادامه پیدا کنید. در مسیر رسیدن به قله توچال، زیبایی‌های منحصر به فردی را پیش رویتان می‌بینید. جاذبه‌های معروفی همچون هفت حوض، جنگل کارا، زردبند، ذغال چاله، دو آب پلنگ چال، بند شاه نشین، کفو، هفت چشمه و یور مختار از سری جاذبه‌هایی است که در پیش دارید. از پلنگ چال به طور میانگین با سه چهار ساعت کوهپیمایی به قله توچال می‌رسید. از قله هم می‌توانید سوار تله کابین‌های توچال شده و با تله کاببین به پایین قله برسید. اگر پای برگشتن برایتان مانده، همان مسیری را که آمدید، برگردید.

رستوران‌ها و کافه‌های درکه

یک شب تابستانی خنک یا یک روز آفتابی دلچسب را در رستوران‌های درکه بگذرانید. حوالی هر رستوران، مغازه‌ها یا دستفروشانی با خوراکی و تنقلات خوشمزه می‌بینید که حتی تماشای آن‌ها هم آب دهانتان را راه می‌اندازد.

رستوران اسپیو درکه

اسپیو یکی از پرطرفدارترین رستوران‌های درکه است. منوی غذای کاملی دارد که می‌توانید بعد از ساعت‌ها پیاده‌روی یک دل سیر غذا میل کنید. شیشلیک‌های معروف این رستوران، مزه کباب تازه و دلچسبی را زیر زبان مشتریانش باقی گذاشته است. حتی در فصل‌های سرد سال هم این امکان وجود دارد که در آلاچیق‌های مجهز به سیستم گرمایی غذایتان را میل کنید.

رستوران البرز درکه

برای رفتن به این رستوران، به جز مسیر اصلی، کمی پیاده‌روی از سربالایی را پیش رو دارید. البته فضای گرم و غذاهای خوشمزه رستوران، این سربالایی را از دلتان بیرون می‌آورد. بعد هم با یک چای زغالی تازه، صفای لحظات تان را چند برابر کنید.

کافه گیل درکه

هوس قهوه و چای به خصوص در هوای سرد، امر اجتناب‌ناپذیری است. کافه گیل در خدمت شما است. در مسیر رستوران البرز که می‌روید، کافه گیل با یک منظره دیدنی و جذاب در خدمت شماست. صدای گوش نواز آب و نسیم ملایمی که از رودخانه صورت‌تان را نوازش می‌کند، لذت نشستن در کافه گیل را چند برابر می‌کند.

کافه هفت حوض

این کافه جمع و جور هم از سری کافه‌های قدیمی که 50 – 60 سال قدمت دارد. می‌توان گفت این محل، پاتوق درکه بازها است.

بهترین فصل برای رفتن به درکه

برای سفر به درکه و لذت از آن طبیعت ناب تمام فصل‌ها، فصل زیبایی است. با توجه به منطقه کوهستانی و ییلاقی که دارد، بهار و تابستان یکی از جذاب‌ترین فصل‌ها برای بازدید از درکه است. تابستان‌های درکه پاتوق گردشگران و انواع مردم خواهد بود. پاییز هم که پادشاه فصل‌ها بوده و در اینجا با لباس زیبایی که تن طبیعت کرده است، دیدن دارد. درکه در زمستان به علت سردی هوا و بارش شدید، مراقبت ویژه‌ای نیاز دارد. پیشنهاد می‌کنیم حتما ایمنی‌های لازم را رعایت کرده و تجهیزات‌تان را با خود ببرید.

وسایل مورد نیاز برای رفتن به درکه

بسیار خب، تا اینجا که مدام از همراه داشتن تجهیزات یاد کردیم، چه تجهیزاتی باید به همراه داشته باشیم؟ در ادامه رهی نو به شما خواهد گفت:

  • بادگیر و بارانی و لباس ضد آب
  • داروهای عمومی و اقلام ضروری
  • دفترچه بیمه
  • میان وعده
  • پول نقد
  • کارت شناسایی
  • کفش کوهنوردی
  • کفش پیاده‌روی
  • کلاه گرم
  • دستکش
  • دوربین
  • تلفن همراه
  • شارژر موبایل
  • عصا
  • کرم ضد آفتاب
  • عینک آفتابی
  • کوله پشتی
  • کیسه زباله
  • کمک های اولیه
  • وسایل بازی

البته علاوه بر این موارد، ممکن است شما یا همراه‌تان به تجربه کوهنوردی که دارد، اقلام و وسایل ضروری دیگری هم لازم بداند.

نکات مهم برای رفتن به درکه

اگر لذت کوهنوردی را در درکه تجربه می‌کنید، فراموش نکنید که حتما خوراکی مختصری همراه داشته باشید. در طول مسیر از شکستن شاخه‌های درخت یا آسیب رساندن به طبیعت به هر نحوی جلوگیری کنید. حتی می‌توانید به عنوان حافظ طبیعت در مسیر بازگشتتان از قله، زباله‌هایی که در مسیر می‌بینید، جمع آوری کرده و از طبیعت مراقبت کنید.
 به خصوص در زمستان، سعی کنید به صورت گروهی و همراه با یک تیم کاربلد، کوهنوردی را تجربه کنید. حتما حتما مسیر سرراست و شناخته شده را برای صعود پیش بگیرید، انتخاب مسیرهای صعب العبور، کمک رسانی را سخت‌تر می‌کند.
 این را در نظر داشته باشید که پیدا کردن جای پارک در درکه کار راحتی نیست. اگر هم موفق به جای پارک شوید، بایستی تا رسیدن به دامنه کوه، پیاده‌روی جانانه داشته باشید. بنابراین سعی کنید صبح زود بیرون بزنید که هم از جای پارک نیفتید و هم آفتاب اذیت‌تان نمی‌کند. از زیبایی‌های مسیر هم بیشتر لذت خواهید برد.
در روزهای آخر هفته و تعطیلات، درکه شلوغ است. در نتیجه اگر برای آرامش و دوری از شلوغی به این مکان می‌روید، بهتر است روزهای وسط هفته را امتحان کنید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید